Rouwregister

Wenst u een boodschap te schrijven, ga naar 'Reactie' onderaan deze pagina.

52 thoughts on “Rouwregister

  1. Ik heb niet de eer gehad professor Libbrecht persoonlijk te kennen, maar ben zeer dankbaar dat ik met zijn denken kon kennismaken. Een hele ‘atlas’ van de filosofie van Oost tot West opstellen en ons dan met zijn persoonlijk kompas de weg wijzen. Een indrukwekkend levenswerk. Chapeau.
    Moge uw golf in groeiende kringen verder blijven uitdijen.
    Mijn medeleven aan de familie en vrienden van het Libbrechtgenootschap.

  2. ” Dankbaar ” . Terecht.

    Zelf bleek hij jarenlang akkers te doorploegen.

    Door tenslotte te weten hoe,
    te ervaren hoe,

    kon iemand die wegwijzers ontvangen.

    Een gift, een geschenk om keien in zijn / haar rugzak om te toveren in bouwstenen van leven.

    ” Chapeau ! ”
    ” Dankbaarheid. “Terecht.
    ” Mir ist alles wunder. ” Met alle nederigheid : jawel.

    Ook naar zijn familie en omgeving toe.

    Mij, was het
    en is het nog steeds
    strelend en lichtgevend deugddoend en een waar genoegen & vreugde.

    Ik ben hem dankbaar.
    Hij is er nog steeds.

  3. Reeds in de middelbare school was je onze gids. Toen wist ik het al dat je speciaal was.
    Dank voor zoveel Ulrich, voor zoveel moois.

  4. Ik heb enkele keren kunnen genieten van een lezing van deze o zo originele, bijzondere en eenvoudige man, die voor ons westerlingen de deur zo mooi open zet voor de oosterlingen. Verrijkende nieuwe werelden ontsluit hij in vlot leesbare boekjes. Zijn school inspireert het nieuwe leven van mijn man, nu hij pensioengerechtigd is. Wij zijn Hem dankbaar en bieden onze innig medeleven aan met zijn familie. Hij rust in vrede, in genegenheid van zovelen.

  5. Ulrich, sinds ik jou leerde kennen, ruim 30 jaar geleden, ben jij en je gedachten goed een rode draad in mijn leven. Niemand heeft zoveel invloed gehad op de rest van mijn leven, en met de regelmaat van de klok citeer ik jouw wijze woorden. Iedere keer als het regent zal ik zoeken naar die druppel waarin ik jouw herken, ieder glas water zal ik drinken met een eerbied die jij verdient. Ulrich, een goede reis verder, geniet ervan zoals ik en vele anderen ook nog van jou zullen nagenieten.
    Peter, Harlind, en de ganse familie mijn oprecht medeleven,

  6. van een andere grote denker/schrijver (David Foster Williams) las ik ooit deze quote, heel grappig en op het eerste gezicht simpel, maar na het lezen ervan is nooit meer iets hetzelfde. Ik wil deze te pas en te onpas popping up vraag graag met alle gedachtengoed vrienden delen en samen daarbij in stilte en ontroering aan Prof. Libbrecht denken.

    “There are these two young fish swimming along, and they happen to meet an older fish swimming the other way, who nods at them and says, “Morning, boys, how’s the water?” And the two young fish swim on for a bit, and then eventually one of them looks over at the other and goes, “What the hell is water?”

    Mag ik de familie, vrienden en kennissen, ook mijn gevoelens van droef en dankbaar hierbij aanbieden.

  7. Jaren geleden zette ik op een middag zomaar eens de radio aan. Een man sprak en ik luisterde, m’n ogen werden iets vloeibaarder, m’n hart klopte hard. Het was Ulrich Libbrecht die sprak.
    Twee weken terug liep ik eindelijk voor het eerst de Ulrich Libbrecht wandeling in de Vlaamse Ardennen. Zo dankbaar voor wat hij mij heeft gebracht. De taal die hij sprak.
    De klank zal blijven klinken. ‘Als vanzelf zo’.
    Dankjewel Ulrich Libbrecht.
    Veel sterkte voor de familie en al de mensen rondom nabij.

  8. Voor Ulrich, een goede vriend en inspirator op mijn levenspad, deel ik in dankbaarheid dit gedicht als neerslag van onze filosofische bespiegelingen.
    Alles zwijgt

    Zonder woorden zijn is taal,
    sterker dan helder licht bij dag.
    Stilte dragen is geheime kracht
    als van zachte sterren
    door leegte omgeven
    in hun glinster bij nacht.

    In zwart vertrouwen
    durven zij de Droom dromen
    dat de maan- diep ontroerd-
    getuigen kan dat het Landschap,
    ruimer dan vermoed en gedacht,
    al in haar sikkel verinnerd lag.

    Het is nacht. Alles zwijgt.
    Stilte Zijn is vervulling.

  9. De ontdekking van Prof. Ulrich Libbrecht en zijn gedachtegoed was en is nog steeds een grootse openbaring voor mij . De mogelijkheid om les te volgen aan de School voor Comparatieve Filosofie is voor mij een echt geschenk en een mogelijkheid tot innerlijke verrijking en ontplooiing . Met open hart en open geest het leven leven ,zingevend en spiritueel, één met het Grote Geheel…
    Met alle respect en waardering voor Prof. Ulrich Libbrecht zal ik ook zaterdag de les volgen .

    Met dank voor zijn leven .

  10. Het heengaan van deze grote Avelgemnaar raakt ons allen diep. Professor Ulrich Libbrecht bleef, ondanks zijn grote eruditie, zich steeds thuis voelen bij de mensen van Avelgem.
    Hij heeft ons , door de jaren heen, ontelbare malen kunnen boeien met zijn filosofische uiteenzettingen maar ook met zijn vertelsels en pittige anekdotes uit het Avelgem van zijn jeugd.
    Wij zullen Ulrich missen.
    Jan Davidts
    namens het Davidsfonds van Avelgem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *